NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Wybacz, ale zadałeś to pytanie z taką powagą.
Pewnie Tae-o coś czuł.
Całe życie byłam ładna. Nie miałam fazy brzydkiego kaczątka.
Na pewno były takie chwile,
kiedy podobaliśmy się sobie.
Ale na krótko, to nie było nic poważnego.
To bez znaczenia.
Ale rozumiem.
Przyjadę do twojej pracy bez uprzedzenia
i będę niegrzeczna.
Obiecujesz?
A skąd nagle to pytanie?
Byłem ciekaw.
Kiedy pytasz o uczucia innych,
powinieneś chyba najpierw poznać swoje.
Ale trudno rozpoznać własne uczucia, prawda?
Spodobała ci się jakaś książka?
Tak.
Daj je. Potrzymam.
Skoro tu jesteśmy, może chcesz przejrzeć album mojego taty?
Tak, pokaż.
I co sądzisz?
Nigdy nie widziałem takich pięknych zdjęć.
Nie znam się na fotografii, ale robią wrażenie.
Gdzie to było zrobione?
W Niemczech.
Ten las nie ma nawet nazwy.
Martwiłam się, kiedy tata w nim zniknął.
Nie mogłam się skontaktować, bo był kiepski zasięg.
Podróżuje często?
„Często” to mało powiedziane.
To jego całe życie.
Nasz dom...
to miejsce, w którym tylko bywa.
Nie patrz tak na mnie.
Nie przeszkadza mi jego styl życia.
Powtarza zawsze: „Poświęć życie temu,
co lubisz, bo żyje się tylko raz”. Wpoił mi to.
To też moje motto.
No co?
Jesteś naprawdę ładna.
Mówiłaś, że pozwolisz mi zapisać się do klubu, jeśli mój film cię rozbawi.
Zróbmy coś innego
w zamian.
Coś innego?
Umów się ze mną.
Nie lubię tego wyrażenia.
Jest dziecinne.
Ja je lubię.
„Podobasz mi się. Wyjdźmy gdzieś.
Zostańmy parą”.
Nie znoszę, jak ludzie uważają to za dziecinne.
Zaufanie między mężczyzną i kobietą
powinno rodzić się stopniowo, krok po kroku.
A w związku z tym
uznaję to za zgodę.
Niech ci będzie.
Tak!
Ga-rin, nie musisz się bać. To czasowy brak prądu.
Powinienem uporządkować, nim zapomnę.
BEZ TYTUŁU
Zapomniałaś, jak się puka?
Oglądałeś pornosa?
Nie.
A co?
Nie widać? Przyszłam po śmieci.
Nie możesz sam po sobie sprzątać?
Jesteś okropny.
Ja mam sprzątać, kiedy ty mieszkasz tu za friko?
Już dobrze, posprzątam po jaśnie panu.
Pomóc ci jakoś?
Tak, i kup mi lody. Zgoda?
Rany, ręka mi zamarza. Potrzymaj.
Nie chce mi się.
Naprawdę...
Jesteś nieznośna.
Nad czym tak pracujesz? Prawie nie wychodzisz z pokoju.
Jakiś projekt?
Pracuję nad filmem, aby dostać się do klubu filmowego.
Musisz to robić?
To jakiś uczelniany klub dla snobów.
Powinni traktować nowych jak rodzinę królewską.
Nikt nie zapisuje się teraz do klubów.
Właściwie to tylko wymówka,
żeby umówić się z dziewczyną.
Nakręciłem romantyczny krótki metraż.
Wprowadzę ją w nastrój, a potem zaproszę na randkę.
A jak ci odmówi?
Cóż...
Później się będę martwić.
Faceci powinni najpierw działać, zanim zaczną myśleć.
Kiedy zaczynają myśleć, tracą czas na działanie.
Co to za mina?
Nie ekscytuj się tak. Pociąg już dawno odjechał.
Zazdroszczę jej trochę. Chciałabym, żeby mnie ktoś tak podrywał.
Czyli dostałaś kosza.
Jak mogłam dostać kosza, jak go jeszcze nie zaprosiłam?
To facet powinien zrobić pierwszy krok.
Jezu, w jakim ty świecie żyjesz?
Dziewczyna też może.
Rany, Song-i.
Powinnaś chodzić z kimś, kto się stara o ciebie,
nie z kimś, kto każe ci myśleć, czy powinnaś zrobić pierwszy krok.
Nie miałabym nic przeciw.
Jesteś niemożliwa.
Szlag.
Jak tam z Do-hyeonem?
Wpadamy na siebie, bo mamy razem zajęcia,
ale nie rozmawiamy raczej.
Kurczę, dziwnie trochę wyszło.
Nie możecie się pogodzić?
A po co? Nie pokłóciliśmy się nawet.
Nie jesteśmy na siebie źli.
Nie było kłótni, choć trochę tak się czuję.
Nie musisz go przepraszać bezpośrednio.
Zachowuj się, jakby nic się nie stało.
Uśmiechaj się i zapomnij.
Tak jest czasami lepiej.
Co nie?
Nie ma sensu przypominać tamtego dnia.
Tak.
Patrzcie, jaka dorosła.
Potrafi doradzać.
No.
Tutaj się poznaliśmy.
Mieliśmy może po cztery latka.
Chłopak i dziewczyna, którzy kiedyś tu się bawili,
są już dorośli i dzielą się radami o związkach. Dziwne uczucie.
Wyjaśnijmy coś sobie.
Ja mam plan,
a ty potrzebujesz porad.
Musiałeś to mówić?
Hej!
Grzeczna dziewczynka. A teraz to wyrzuć.
Hej!
Sam sobie wyrzuć!
Hej!
DZIEŃ WYZNAŃ
Proszę.
Proszę wypełnić to, co zaznaczone.
- Zaraz przyniosę telefon. - Dziękuję.
Dzięki, Ga-rin.
Nie wiem, czy powinienem przyjąć coś tak drogiego.
Nie musisz dziękować.
Dzięki tobie też dostanę nowy telefon.
Tak?
Będę cię zapraszał na wszystkie swoje występy.
Ale super.
Tak tylko spytam.
Masz jakieś pieniądze?
Nie martw się.
Nie jestem głupia, żeby przychodzić bez pieniędzy.
- Mówisz? - Tak.
Pytałem na wszelki wypadek.
Dzisiaj mam tyle.
Hej! Nie można wyjmować takiej kasy na widok.
I kto w dzisiejszych czasach nosi przy sobie tyle gotówki?
- Coś ci nie pasuje? - Co?
Idę zaraz do agencji produkcyjnej. A ty jakie masz plany?
Dzisiaj też jestem zajęta.
Mam rozmowę o pracę na pół etatu w supermarkecie.
Po co ci praca na pół etatu, skoro jesteś aż tak nadziana?
Chcę próbować robić coś sama, zaczynać od zera.
Powinnam prowadzić porządne życie, jak ty.
Cóż, każdy ma swoją motywację.
Ale nie otwieraj na rozmowie torby i nie wyjmuj kasy,
ani nie mów, że uciekłaś z domu.
Pamiętaj, że to okrutny świat.
Dyskrecja to podstawa.
Rozumiem.
Powodzenia przy podpisywaniu umowy. Do ataku!
Poradzi sobie sama?
Nie mogę przestać się o nią martwić.
A zresztą. Powinienem się martwić teraz o siebie.
Zdecydowanym głosem
zażądam grubej kasy.
Uwaga! Nadchodzę!
Co mu odbiło?
Jak mnie znalazłeś?
Twój tata mi powiedział, kiedy wpadłem do sklepu.
Mówił, że masz coś dostarczyć.
Co tam robiłeś?
Kręciłem się po okolicy.
Co do czynszu...
Porozmawiam o tym z tatą.
Nie. Wkurzę się, jak będziesz się w to mieszać.
I tak wyżyłeś się na mnie, jak graliśmy w kosza.
Znam już trochę twojego tatę.
To nie jest gość, który potrafi
trzymać nerwy na wodzy.
Do-hyeon,
tak jak ty nie wybierałeś sobie taty,
ja nie wybierałem sobie
ojca sknery.
Przynajmniej masz coś z tego.
OK.
Wybacz, że mam trochę łatwiejsze życie.
Dlatego kiedy gdzieś idziemy,
ja płacę za żarcie i drinki.
Daję ci wygrywać, jak gramy w kosza. Dla mnie to też nie jest łatwe.
Dajesz wygrywać? Ty kiepsko grasz.
Nieprawda.
- To pokaż, jak się gra na serio. - Dobra.
Musisz wiedzieć,
że kocham mojego tatę.
Jestem z niego dumny.
Wyszło na to, że jestem niewdzięcznym synem.
Nie gadajmy już o tym.
Zaproszę ją dzisiaj na randkę.
Kogo? To ta dziewczyna z okładki Kampus Naeil?
- Tak. - Jesteś pewien?
To nie o to chodzi.
Lubię ją i tylko to się liczy.
Nie można owijać w bawełnę, jeśli ktoś ci się podoba,
a jak to nie to, kończysz sprawę.
Umówię się z nią.
Nie owijam w bawełnę. Wszystko w swoim czasie.
Chciałbym mieć dziewczynę i chcę być z nią.
W jej przypadku...
jestem gotowy na chodzenie.
Co?
Mówisz poważnie?
To kiedy?
Wkrótce.
Muszę najpierw coś załatwić.
Kiedy w końcu zobaczymy cię z dziewczyną?
Pierwszy się dowiesz.
Super sprawa.
Ładna jest?
Tak.
Ryu Se-hyeon!
Spójrz w górę.
Otwórz.
Co to takiego?
Coś, co cię rozbawi.
WIERZYSZ W MIŁOŚĆ OD PIERWSZEGO WEJRZENIA?
Co to?
- Boże. - Co to jest?
Co to ma być?
- Jesteś niezły. - To nic specjalnego.
Nie spodziewaliśmy się. Rozsuń zasłony.
- Jasne. - Czy on wyznaje jej miłość?
- Chyba tak. - Tak.
Jak można mu odmówić?
Prawda?
- Hej. - Tae-o, jestem pod wrażeniem.
Dałeś radę.
- Było super. - Chyba jej się podobało.
Też tak myślę.
No przyznaj.
- Przyjmij jego ofertę. - Też tak myślę.
Podoba jej się.
Rozbawiłem cię, tak?
Rozbawiłem. Prawda?
Tak!
- Dobra robota. - Cieszę się.
- Dobrze było. - Świetnie.
Witaj w klubie. Super.
Było świetnie.
Czyli to pierwsza para klubu?
Oddajmy się miłości!
AGENCJA ACTMUSICAL
Zmiennik?
Nasz pracownik nie poinformował pana?
Będzie pan zmiennikiem, nie członkiem stałego zespołu.
Ale zmiennik to...
taki rezerwowy.
Cóż...
W praktyce tak.
Role drugoplanowe i pierwszoplanowe,
jeśli któryś aktor nie będzie dostępny,
pan go zastąpi.
Oczywiście płacimy za każdy program, w którym pan wystąpi.
Czy to znaczy...
Że mogę w ogóle nie wystąpić?
To raczej niemożliwe.
Wypadki zdarzają się zawsze.
Tak czy inaczej,
jesteśmy największą agencją produkcyjną w Korei.
Wynagrodzenie jest wyższe niż u innych.
O jakich kwotach mówimy?
70 000 wonów za program,
ale brutto.
Żartuje sobie pani?
Czyli to prawda.
Boże, dziękuję.
Mam nadzieję, że się zgramy.
Chyba zbyt gorąca.
Zaschło mi w gardle.
To jaki jest werdykt?
Przeszedłem czy nie?
Niby przeszedłem casting, ale mogę nie wystąpić.
Ale skoro dostanę kasę, nie mogę narzekać.
To jakiś żart? W moim kontrakcie była mowa o milionie wonów.
Cholera. Myślałem,
że po przejściu castingu będę szczęśliwy,
ale nic się nie zmieniło.
Zaraz.
Ciekawe, jak radzi sobie Ga-rin beze mnie.
DEGUSTACJA RAMENU SIWON
Dobrze sobie radzisz.
Włóż trochę do kubków
i proponuj klientom. Proste, prawda?
- Tak. - No to powodzenia.
Zapraszam na ramen!
Nowy rodzaj ramenu!
I co jeszcze? Co jeszcze lubisz?
Festiwale.
Kiedy byłam w Anglii, pojechałam na Glastonbury.
Przez trzy dni piłam i oglądałam koncerty.
Świetnie się bawiłam.
Nie słyszałem o nim.
Lubię też surfować,
ale nie próbowałam nigdy w Korei.
Ponoć fajnie surfuje się w Gangwon.
Tak.
Powiedz tylko słowo, a cię tam zabiorę.
Zawieziesz mnie tam skuterem?
Zawsze mogę wynająć auto.
W takim razie ja siadam za kółkiem.
Lubię prowadzić.
Jest coś, czego nie potrafisz?
Gdy z tobą rozmawiam, czuję się niedoświadczony.
Wiesz, za co cię lubię?
No?
- Jestem ciekaw. - Za szczerość.
Kiedy mówię facetom, że jestem w czymś dobra,
zaczynają się przechwalać, w czym oni są lepsi.
Ale nie ty.
Widzę, że naprawdę ci imponuję. Nie wszyscy są tacy.
Jeszcze jedno?
Nie, muszę zaraz lecieć.
Tak szybko?
Idę do kina z mamą. Wybacz, że nie uprzedziłam.
Chciałem cię zabrać dziś do siebie.
Może innym razem.
To lecę.
- Jasne. - Pa.
Proszę na nią uważać.
Tak!
Rządzisz.
Cześć, kochani!
Spójrz na siebie.
Myślałem, że jesteś playboyem, a to ty jesteś teraz zajęty.
Ładna chociaż?
- Najładniejsza. - Tak?
Aż tak bardzo?
I jak się z tym czujesz?
Jestem w siódmym niebie.
Ale kiepsko, że tylko ja randkuję,
też powinniście sobie kogoś znaleźć.
Przyprowadź ją kiedyś. Muszę ją poznać.
Jasne, zaproszę...
Zaprosilibyście dziewczynę do domu z trójką pasożytów?
Co? Już nie „kochani”?
A przed chwilą mówiłeś „kochani”. Niech cię szlag..
A propos.
Mówiłeś, że wyprowadzisz się, jak cię przyjmą.
Tak?
Znajdź sobie jakieś miejsce, jak ci zapłacą.
Nawet nie próbuj się wykręcać.
Co...
TATA
Czy on musi wszystko psuć?
Chwila.
Cześć, tato. Nie spodziewałem się ciebie.
Nie myślałem, że mi to przypomni.
To dopiero kryzys.
I jak było na podpisaniu umowy?
Kogo będziesz grać?
Co?
A, o tym mówisz. No cóż...
Trudno powiedzieć, jak często będę grać.
Jeszcze nie wiem.
Rozumiem.
Jako korepetytorka?
Song-i jest i tak już zajęta.
Nie ma czasu dawać korków Yeong-ho.
Szlag.
Nieważne. Nie próbuj jej nawet o to pytać.
Jak to zrobisz, nie zobaczysz mnie więcej.
Czy to jasne?
To był twój tata?
Nie twoja sprawa.
Zrobię to.
Będę uczyć twojego brata.
Co z tobą? Próbuję ci właśnie pomóc.
Może tak będzie rzeczywiście lepiej.
Mogłabym wykorzystać swoją wiedzę.
I miałabym mniej wyrzutów sumienia wobec twojego taty.
Song-i, naprawdę...
Przydadzą mi się pieniądze.
Wolę płacić swoim czasem, niż być mu dłużna pieniądze.
Pójdę do niego jutro i sama powiem.
Zrobię wszystko, żeby pomóc Yeong-ho.
Przyłożę się i zobaczysz, że podciągnie się w nauce.
Ale dlaczego chcesz to robić?
Po prostu zadzwoń i mu powiedz.
Pomogę mu.
Ale...
Powinna się bardziej martwić o siebie.
Boże.
O której jutro wychodzisz?
O siedemnastej.
Pojadę z tobą.
Naprawdę nie musisz.
Robisz to, na co masz ochotę. Ja też.
Widzimy się o piątej.
Naprawdę nie wierzę.
Cześć, Se-hyeon.
Jak film?
Rozumiem.
Dobrze, dobranoc.
Do zobaczenia w twoich snach.
Gratulacje, Tae-o.
Ktoś odwzajemnia twoje uczucie.
To powód do dumy.
Nie potrzebuję gratulacji, więc nie wkurzaj mnie.
Robię, na co mam ochotę.
Nieważne. Idź już spać.
Tae-o i Song-i są na uczelni, a Ga-rin w pracy.
Przez to siedzenie w samotności czuję się jak bezrobotny.
A jestem przecież...
zawodowym aktorem.
Kim jesteście?
Dzień dobry. Mieszka tu pan?
Można tak powiedzieć.
- To mieszka pan? - Tak.
Szukamy kogoś.
Widział pan ją w okolicy?
ZAGINIONA O GA-RIN, 23 LATA
165 CM, SZCZUPŁA, DŁUGIE WŁOSY
BIAŁA SUKIENKA, BEŻOWE BUTY, WALIZKA
NAGRODA: 10 MILIONÓW WONÓW
Boże, upuściłem loda.
To kim ona...
To znaczy...
Kto niby zapłaci
tyle za tę dziewczynę?
Czy ona...
jest przestępcą?
To nagroda dla informatora.
Bezpieczeństwo panny O jest bardzo ważne.
Panny O?
GRUPA DAEBAEK O GA-RIN
GALERIA DAEBAEK NOTUJE REKORDY SPRZEDAŻY
FUNDACJA DAEBAEK WSPIERA SPORTOWCÓW
ZAGINIONA O GA-RIN, 23 LATA
Naprawdę jest z bogatej rodziny.
AKADEMIA SZTUKI I PROJEKTOWANIA
I co sądzisz?
Fajny.
Ale co to jest?
Rok temu dostał pierwsze miejsce w konkursie o staż.
Konkurs słynie z nagród.
Dostajesz trzymiesięczny staż, pracujesz w trzech różnych miastach,
a wszystkie koszty opłacają.
Musiałabyś mieszkać przez trzy miesiące za granicą?
Tak.
To staż w największej agencji mediowej w Korei.
Można się sporo nauczyć.
Podróże będą premią.
To powodzenia.
Wygrasz ten konkurs, jeśli tylko się przyłożysz.
Może dołączysz do mnie?
- Naprawdę? - Tak.
Chciałbym, ale...
Przydam ci się?
Nie słyszałeś o szczęściu początkującego?
Tak działają konkursy.
Projekty trochę amatorskie,
ale jeszcze niczym nieskażone,
zwracają na siebie uwagę.
Jak ten twój filmik.
Naprawdę ci się spodobał.
I to bardzo.
Pomyślę nad dźwiękiem
i zajmę się montażem.
Dasz radę coś nakręcić
i pomóc mi z projektami szkolnymi?
Chcę się skupić na konkursie.
Pewnie, zrobię tak.
Zgłoszę nas, nie musisz się tym zajmować.
Naprawdę musisz już iść?
Mam zajęcia.
O której się kończą?
O piątej.
Ale umówiłam się z moim nauczycielem na herbatę.
To zjedzmy razem kolację. Odbiorę cię o szóstej.
Mogę się nie wyrobić.
Bez obaw. Poczekam, ile będzie trzeba.
No dobra.
Kogo tam niesie?
Jesteś gotów przyjechać?
Dam sobie radę, więc nie musisz, jak jesteś zajęty.
YUN JEONG-GIL
Song-i, poczekaj!
Jesteś pewna?
Tylko w ten sposób poczuję się lepiej.
No dobrze. Ale obiecaj mi coś.
Nie dawaj się poniżać.
Bądź twarda, dobrze?
OK.
Chłopak, którego uczyła na początku, miał najgorsze oceny w szkole.
Był zupełnie jak Yeong-ho.
A wiecie,
co się z nim stało po tym, jak poznał Song-i?
Sama powiedz.
Dostał się do jednego z najlepszych liceów.
Otóż to.
- Tak? - Dlatego musicie ją dobrze traktować.
Jest jak współczesny Mojżesz.
Czyni cuda.
Zamierzamy ją dobrze traktować, więc daruj sobie.
Po co to całe przedstawienie?
Mówię tylko, że masz się starać, palancie.
Dociera?
Song-i, kiedy ty tak wyładniałaś?
Czy ty w ogóle mnie słuchasz?
Od teraz nazywaj ją panią Han.
Rany, zupełnie jak ojciec.
Co za wstyd.
MAM TEGO DOŚĆ, ZOSTAW MNIE
NIE ZNOSZĘ GEOMETRII BOSKI KRÓL KRABÓW
Zaczniemy powoli, krok po kroku.
Podobno studiujesz na politechnice?
Musisz mieć niezłe branie.
Miałeś nazywać ją panią Han!
Przestań mnie bić po głowie. Zgłupieję przez to.
- Za późno! - Kurczę.
Możesz już iść.
Porozmawiam z Yeong-ho. Sama to załatwię.
Ona ma rację. Idź.
Dobrze.
Szanuj swoją korepetytorkę.
Rany.
Poczekasz chwilę?
Dziękuję, Tae-o.
Widzimy się w domu.
Powodzenia.
A jak się nie będzie słuchać, palnij go w łeb.
Se-hyeon.
Konserwator?
Tak, w budynku na skrzyżowaniu z tą kawiarnią.
Zajmowałbym się wszystkimi piętrami, włącznie z dachem.
Po co? Mam od tego ludzi.
Robiłbym to za darmo.
Za darmo?
W zamian proszę
przemyśleć sprawę podwyżki czynszu mojego taty.
Byłem w innym pańskim budynku.
Mówił pan o cenie rynkowej, ale jest o 700 000 drożej.
Proszę pozwolić mi zajmować się budynkiem i nie podnosić czynszu.
Nie będzie pan stratny.
Wiesz, jaka to ciężka praca?
Budynki są jak ludzie.
Rury pękają, a ściany zarastają pleśnią.
Musisz dbać o czystość i naprawiać awarie.
Szorowanie podłóg to nie wszystko.
Ale jeśli masz ochotę...
Jak mógłbym się nie zgodzić, skoro przyjechałeś aż tutaj?
Dziękuję, panie Yun.
Już skończyliście?
Na poważnie zaczniemy w piątek.
Dzisiaj powtórzyliśmy podstawy.
Miło cię widzieć.
Będę dawać korepetycje Yeong-ho.
Przyszłam się tylko przywitać.
Zostawię już panów.
Do widzenia.
Czy twój tata wie, że tu jesteś?
Nie, nie powiedziałem mu.
Z pewnością ma porządnego syna.
Niewielu potrafi wyjść z inicjatywą do starszych.
- Rozmowa się udała? - Tak.
Chciałam pogadać, nim pojedziesz.
Dobrze.
Oboje próbujemy jakoś sobie radzić.
To prawda.
Zaimponowałeś mi dzisiaj.
Gdyby ktoś, kto mi się podoba,
był tak bystry i dojrzały jak ty,
nie przeszkadzałoby mi, że nie jest bogaty.
Mama powtarza mi, żebym patrzyła na potencjał faceta, nie obecną sytuację.
To...
uważasz, że go mam?
Tak.
Będziesz wieczorem w domu?
Tak.
To super.
To znaczy?
Super, że będziesz w domu wieczorem.
Powiedz mi w końcu.
Gdzie mieszkasz?
A podwieziesz mnie, kiedy tylko zechcę?
Jasne, choćby o świcie.
To pojedź tam, a potem cię pokieruję.
Tędy?
OK.
Będziesz wieczorem w domu?
Ciekawe, po co mnie o to pytał?
Co on kombinuje?
Chwila. Znam to miejsce.
Tak? Mieszkasz niedaleko?
Nie. Moja znajoma.
Muszę przestać o tym myśleć i zacząć działać.
Sama do niego pójdę.
Kupiłem je po drodze.
Pójdziesz ze mną na randkę?
Przypominały mi o tobie,
musiałem je kupić.
To tutaj.
A co to za mina?
Nie podoba ci się mój dom?
Nie o to chodzi. Po prostu...
Moja znajoma tu mieszkała.
Znajoma?
Mówisz o dziewczynie, która tu kiedyś mieszkała?
- Znasz ją? - Tak, ma na imię...
Jak ona się nazywała?
- Han Song-i. - Tak, Han Song-i.
Studiujemy razem.
- Skąd wiesz? - Mamy razem zajęcia.
Tak? Jakie?
Musisz mówić o jakiejś dziewczynie,
gdy po raz pierwszy jesteś pod domem swojej?
Wybacz.
Przyjaźnimy się od dzieciństwa.
Często tu bywałem, dlatego znam ten dom.
Po prostu dziwne, że teraz ty tu mieszkasz.
Dziwny zbieg okoliczności.
Być może.
Dobrze już.
Od teraz nie będziemy rozmawiać tu o twojej przeszłości.
Dobrze.
To twoja kara.
To dobranoc.
Jeśli to moja kara,
będę częściej popełniał błędy!
Ale nagroda będzie o wiele lepsza.
Zna się na tym.
Song-i przejmuje się kwestią mieszkania.
Czemu to musiał być akurat ten dom?
Długo tak stoisz?
Dopiero przyszedłem.
Wybierasz się gdzieś?
Nie mogłam zasnąć.
Pomyślałam, że pomęczę cię trochę.
Widzę,
że masz kwiaty.
Chciałem to zrobić taktownie.
Piękne.
Dzięki.
Przyszedłeś tylko po to?
Tak.
Co porabiałaś?
Cóż...
Przeglądałam różne rzeczy.
Muszę je ususzyć, żeby przetrwały dłużej.
To tylko kwiaty.
Dla mnie to coś więcej.
Wybrałeś je i kupiłeś z myślą o mnie.
To się najbardziej liczy.
Song-i?
Tak?
Słuchaj, nawet jak...
pracuję cały tydzień,
ledwo starcza mi na wydatki.
Kino, jedzenie na mieście,
kawa...
czy drinki w barze...
Co jest naturalne dla jednej pary,
może być trudne dla innej.
I...
będę mógł wychodzić najwyżej dwa razy w miesiącu.
Nie mam dużo czasu,
więc będziemy musieli skracać nasze randki.
Mówisz, że najważniejsze to myśleć o kimś,
ale to może być...
wszystko, co mogę ci dać.
No i?
Nie będzie ci to...
przeszkadzać?
Nasze randki będą dość skromne.
Nie przeszkadza ci to?
Jeśli się zgodzisz,
naprawdę się postaram.
Wynagrodzę to, czego mi brak.
Będziesz ze mną chodzić, Song-i?
To za mało.
Słucham?
Lubię cię.
Lubię cię, Song-i.
Napisy: Piotr Leszczyński